Wzorzec FCI nr 153   /14.04.1999/GB

DALMATYŃCZYK

(Dalmatinac)

Kraj pochodzenia: Dalmacja, Chorwacja.
Data publikacji obowiązującego standardu: 14.04.1999
Użytkowanie: Pies do towarzystwa, rodzinny, odpowiedni do różnorodnych rodzajów treningu.
Klasyfikacja FCI:
       grupa 6    Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.
       sekcja 3   Rasy pokrewne.
       Nie podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Pochodzenie dalmatyńczyka jest wciąż mało znane i opiera się wyłącznie na przypuszczeniach. Z rysunków odkrytych w grobowcach faraonów, podobnych do obrazów datowanych na okres od XVI - XVIII wieku można przypuszczać, że rasa ta istnieje od tysięcy lat. Kroniki kościelne z XIV w.. i z roku 1719 zdecydowanie sugerują pochodzenie rasy z regionu śródziemnomorskiego, a szczególnie z okolic wybrzeża Dalmacji.
Najwcześniejsze ilustracje rasy można znaleźć na obrazach włoskich malarzy XVI w.. i na fresku w miejscowości Zaostrog (Dalmacja), który może być datowany w przybliżeniu na rok 1710.
Praca Thomasa Bewicka opublikowana w 1792r. zawiera opis i rysunki dalmatyńczyka, które autor komentuje: "dalmatyńczyk lub pies powozowy (coach dog)".
Pierwszy wzorzec dalmatyńczyka został napisany przez Anglika Vero Shaw'a w 1882 r.; w 1890r. wzorzec ten został przekształcony w oficjalny standard rasy.

WYGLĄD OGÓLNY:
Dobrze wyważony, wyraźnie cętkowany, mocny, umięśniony i aktywny. Symetryczny w zarysie, bez kanciastości i zgrubień, jako dawny "pies powozowy" zdolny do dużej wytrzymałości przy zmianie prędkości biegu.

WAŻNE PROPORCJE:
       -stosunek długości ciała do wysokości w kłębie          =10 : 9
       - stosunek długości mózgoczaszki do długości kufy     = 1 : 1

ZACHOWANIE - CHARAKTER:
Otwarty i przyjacielski, nie jest nieśmiały, ani niepewny, wolny od nerwowości i agresji.

GŁOWA:
Dość długa.
Mózgoczaszka: płaska, dosyć szeroka między uszami, z dobrze uwydatnionymi skroniami. Całkowicie bez zmarszczeń. Nieznaczna bruzda czołowa.
Stop umiarkowanie zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos u odmiany czarno-cętkowanej zawsze czarny, u wątrobiano-cętkowanej zawsze brązowy.
Kufa długa, mocna. Grzbiet nosa prosty i równoległy do górnej linii czaszki.
Wargi przylegające do szczęk, nie obwisłe. Pożądana całkowita pigmentacja.
Szczęki / uzębienie: szczęki mocne, z doskonałym regularnym zgryzem nożycowym. Pożądane pełne uzębienie - 42 zęby (zgodnie ze wzorem zębowym). Zęby równomiernie proporcjonalne i białe.
Oczy osadzone umiarkowanie szeroko, średniej wielkości, okrągłe, pogodne i błyskotliwe, o inteligentnym i czujnym wyrazie. Koloru ciemnobrązowego u odmiany z czarnymi cętkami, od jasnobrązowych do bursztynowych u psów z wątrobianym cętkowaniem. Obwódki oczu całkowicie czarne u psów czarno-cętkowanych i całkowicie wątrobiano-brązowe u odmiany wątrobiano-cętkowanej. Powieki przylegające do gałek ocznych.
Uszy osadzone raczej wysoko, umiarkowanej wielkości, raczej szerokie u nasady. Noszone blisko głowy, stopniowo zwężające się do zaokrąglonego końca. O cienkiej strukturze, znaczenia dobrze rozmieszczone, pożądane cętkowanie.

SZYJA:
Dosyć długa, ładnie wygięta, zwężająca się ku głowie, bez podgardla.

TUŁÓW:
Kłąb dobrze zaznaczony.
Grzbiet mocny, poziomy.
Lędźwie suche, umięśnione i lekko wysklepione.
Zad bardzo lekko opadający.
Klatka piersiowa nie zaszeroka, ale głęboka, pojemna, przedpiersie dobrze widoczne z profilu, żebra o dobrych proporcjach, długie, dobrze wysklepione, nigdy płaskie ani beczkowate.
Boki wąskie.
Brzuch wyraźnie podkasany w kierunku lędźwi.

OGON:
Sięga mniej więcej do stawu skokowego, mocny u nasady, równomiernie zwężający się ku końcowi; bez zgrubień. Osadzony ani zbyt nisko, ani zbyt wysoko. W spoczynku trzymany wisząco, w jednej trzeciej wygięty do góry. W ruchu trzymany ponad linią grzbietu, lecz nigdy nie zakręcony lub pionowo do góry. Pożądany cętkowany.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie idealnie proste, o mocnym kośćcu, okrągłe w przekroju, aż do łap.
Łopatki umiarkowanie skośne, suche i umięśnione.
Łokcie przylegające, nie zwrócone ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.
Śródręcze mocne, z lekkim wygięciem.
Kończyny tylne zaokrąglone, umięśnione, suche, oglądane od tyłu pionowe i równoległe.
Staw kolanowy dobrze wygięty.
Podudzie mocne.
Staw skokowy mocny, dobrze kątowany.
Łapy okrągłe, nieduże, z dobrze wysklepionymi palcami (łapa kocia). Opuszki okrągłe, twarde i elastyczne. Pazury czarne lub białe u odmiany z czarnymi cętkami; brązowe lub białe u odmiany z wątrobianymi cętkami.

CHODY:
O wielkiej swobodzie. Płynna, silna, rytmiczna akcja z długim wykrokiem i dobrym posuwem; oglądane od tyłu kończyny ruszają się równolegle; tylne kończyny poruszają się śladem przednich. Krótki i kołyszący się krok jest nieprawidłowy.

OKRYWA WŁOSOWA:
Włos krótki, twardy, gęsty i lśniący.
Umaszczenie: Podstawowym kolorem jest czysto biały. Przy odmianie czarno-cętkowanej cętki czarne, a u odmiany o wątrobianym cętkowaniu cętki brązowe; cętki okrągłe, wyraźne, tak dobrze rozmieszczone jak to tylko możliwe. Średnica cętek od 2 - 3 cm. Cętki na głowie, ogonie i kończynach mniejsze od tych na tułowiu.

WZROST I WAGA:
Wysokość w kłębie
       - psy  56 - 61 cm,
       - suki 54 - 59 cm.
Waga:
       - psy  ok. 27 - 32 kg,
       - suki ok. 24 - 29 kg.
Pierwszorzędne znaczenie ma ogólna równowaga.

WADY:
Wszelkie odchylnia od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia.
 - brązowe odbarwienie czarnych cętek.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
 - zdecydowany przodo- lub tyłozgryz,
 - ektropium, entropium; oczy dwukolorowe, każde oko w innym kolorze (heterochromia),
 - oczy niebieskie,
 - głuchota,
 - ograniczona łata (patch) wokół oczu (monokl), lub gdziekolwiek indziej (jeszcze akceptowane do hodowli),
 - tricolor (jednoczesne występowanie czarnych i brązowych cętek),
 - cytrynowe lub pomarańczowe cętki,
 - bardzo bojaźliwe lub agresywne zachowanie.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

ZALECENIE:
Aby zredukować przypadki głuchoty u dalmatyńczyków (20 - 30%) należy:
 - obustronnie głuche, niebieskookie, jak również jednostronnie głuche egzemplarze powinny być wyeliminowane z hodowli,
 - ograniczona łata (patch) wokół oczu (monokl), lub gdziekolwiek indziej powinna być akceptowana w hodowli
 - powinny być preferowane psy z wypigmentowaną moszną.

Home